Maddi yatırımlar için aşkı çıkar olarak görmek büyük bir yanılgı olsa gerek.

Dünyanın en güzel duygusudur aşk. Evrenseldir, kişiseldir, özeldir, dolambaçlı bir yoldur. Belki de bir meziyettir. Aşık olanın aşk dediği yoksul olanın para diyebileceği bir sorudur aslında aşk mı para mı sorusu.

Aşk bir tutkudur, ihtirastır. Hevesler uğruna adanmış nefestir. Nefesin yetmediği anda sevdiğinin soluğudur aşk. Bencil duyguların hâkimiyeti altına giren dil ve nefis arzusu yüzünden anlamını yitirdi aşklar. Paranın hâkimiyeti altına girdi çoğu insan. Her kapıyı açtığı sanılan paranın aşktan daha önemli olduğunu süren zihniyetler körelmiş zihniyetlerdir. Oysa bağımsızdır para ile aşk. Geleceğe dair adımlar atarken, kurulan hayallerin gerçekleşmesi için lazımdır para yani amaç için araçtır. Aşk bir amaçsa aracı paradır. Aşk uğruna yapılmayacak şey yoktur.

Mecnun Leyla uğruna çöllere düşmedi mi? Ferhat Şirin için yaşamadı mı? Napolyon para dedi milyonlarca şair aşk dedi. Bunca insan aşkın önemini satırlara sığdıramadı. Dünyaya haykırılamayan o aşk gerçeğini bir sayfa kâğıda sığdırmak belki de mümkün değildi. Akıllara ilk gelen şeyin aşkın karın doyurmadığı düşüncesi oluyor nedense. Peki, hiç düşündünüz mü varlık içinde yüzen ama mutsuz olan onca insanları. Karınları tok, zenginliğin doruk noktasındalar ama hep mutsuzlar çünkü sevgisiz, aşksızlar. Çünkü karınlarının tok olması ruhlarının da doyduğu anlamına gelmiyor. Pahalı yaşamlar aşkı ucuz gördükçe para değerini yitirecek, emeklerle biriken kutsal aşk ise her zaman önemini korumaya devam edecek. Ne tuhaftır ki kaçınılmaz sonumuz olan ölüm bile aşkı yok etmeye yetmiyor. Lüks mezarlar altında yatan asilzade insanlar bile giderken arkalarında miras olarak aşk gerçeğini bırakabildi. Variyet içinde ebediyete intikal eden insanların paraları da onlarla beraber toprak olamadı.

Aşk kutsaldır. Bir gün bu dünyadan göçüp gittiğimizde arkamızda bırakacağımız bir çift göz olmalı, bir duacımız, bir sırdaşımız, bir ağlayanımız olmalı. Bunu ne para yapabilir ne de mal, mülk. Aşk varsa ömür de hoş, kahır da boş. Aşk yoksa yaşamda yoksul, insan da yoksul.

Kategoriler: Yazar Köşesi